خداوندا

دلی که در خود تو را جای داد ،دلداده ی تو شد

و نفسی که برای تو در سینه جای گرفت ،

به فرح از وجود خارج شد

و کسی که نفس اش برای توست هر جای پای گذارد دمش عطر

 آگین کند آن محل را و شکوفا کند غنچه ها را و باور کند نباتات را

وشاداب کند رخسارها را و نیکو کند گفتارها را و زنده کند مرده

دلان را و پر روزی کندسفره ها را خداوندا هر که با تو نشیند ،

همنشینی دیگران را نخواهد وهر که تو را گزیند از همه چشم

 پوشد خداوندا دلی که دلبرش تو باشی ، هزار بار مجنون تر کند

 عاشقش را و زبانی که ذکرش تو باشی ، آرام بگیرد از دیگری

 گفتن را و چشمی که نگاهش تو باشی،همه تو باشی و غیر تو

نباشد و گوشی که صوت اش  ،آهنگ  نام تو باشد ،جز تو نشوند

 وراهی که راهبرش تو باشی جز در خیر راه نبرد و دستی که

روزی رسانش توباشی ،به بیگانه محتاج نباشد

و پایی که همقدم اش تو باشی به بیراهه نرود

خداوندا

هر چه در تو هست خوش  باشد

و هر چه جز تو ناخوش

ما را به خوشی خودت گرفتار کن که سرخوش باشیم از خیری

 که از تو رسد وناخوش از ناخیری که از بیگانه رسد

که تو خود از مهربانانی و بخشندگی از صفات تو

پس بر ما ببخش

ای مهربان ترین مهربانان

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ 

مى‏گويند سپاس خدايى را كه اندوه را از ما بزدود

 به راستى پروردگار ماآمرزنده [و] حق‏شناس است (فاطر-۳۴)

 در پناه خداوند مهربان